GÖZYAŞLARI DA ÇİÇEK AÇAR
  
Ellerimi dokunduğum her yerde,
Çığlık çığlığa kıvranıyor hayat
Ve ölen arkadaşların giysilerini
Bir kere daha dürüp koyuyor analar
Çamaşır sandıklarına
Gözyaşları da çiçek açar.



Bugün yurtyeri olsa da acılara,
Kayaların en sarp yerlerindeki
Kırlangıç yuvalarını andıran alnın,
Bir gün terli bir gelecek uçuracak
Sabahlardan akşamlara kadar
Gözyaşları da çiçek açar.



Ansızın oyuna başlayan çocukların
Sesleri kadar canlı ve huylu,
Sevinçleri kadar taze ve acemi,
Bir duruş kuşatacak işte seni
Gözyaşları da çiçek açar.



Başını dayandığın ağaç dalı
Bak hafifçe eğildi toprağa doğru.
Uyuyan bir çocuğun soluk alışını
Dinler gibi kendini vererek,
Yaklaş, yüzünü örse de acılar
Boynundan ter boşalan herkese
Gözyaşları da çiçek açar.



Yaklaş, yüzünü örse de acılar
Ve nasıl yakalarsa toprağı kök,
Suları renk, dalları kiraz,
Sen de öyle yakala hayatı,
Yürü kol kola, canıma değsin
Gözyaşları da çiçek açar...

Abdülkadir Bulut
( 1943 - 1985  )




Gözyaşları da Çiçek Açar, S.  38-39


Bu şiiri sesli izlemek için tıklayınız.