YILDIZLAR


Seni karanlıkta yatırıyorlar, Korkuyorsun geceden, Bakıp bakıp pencereden Yatağına sokuluyorsun. Ben hep eski yerimdeyim biliyorsun, Hava açık olduğu zamanlar, Beni seyrediyor, seviniyorsun. Ah ne olurdu ben de Sana göründüğüm şekilde Odana gelseydim. Ateşböcekleri gibi Küçücük avucunda Yanıp yanıp sönseydim. Seneler geçip gider, büyürsün. Bir gün olur, hepsi biter Endişeler, o çocuk üzüntün Hepsi biter. Aydınlanır senin için geceler, güneş gibi görünürsün. Biraz sabır, küçük çocuk, biraz sabır! Ama Allah'ın koyduğu yerde Yıldızlar daima yalnızdır...

 
Behçet Necatigil
Şiiri Seçen : Nebahat Akgül



Bu şiiri sesli izlemek için tıklayınız.




ŞİİR PARKI