Yaşar Nabi Nayır:

«Aynı yılda doğmuşuz Behçet Kemalle. Aşağı yukarı aynı yıllarda başladık şiirimizi yayınlamaya. 1933 - 1946 arası ikimiz de devamlı olarak Ankarada bulunduk. O zamanlar pek dar imkânlar içinde Halkevleri çalışmalarına ne coşkunca umutlarla katılmıştık.

Sanat anlayışımız zamanla değişti ama Atatürk devrimlerine ve ilkelerine bağlılık yolunda hep yanyana, ön safta savaştık. Bu saf ne kadar kalabalık ne kadar güçlüydü Ankaranın o destansı günlerinde. Sonradan türlü ihanetler, nankörlükler, döneklikler seyrekleştirdi safımızı.

Ama Behçet, her zaman en önde, o ilk günlerin heyecanı içinde, var kuvvetiyle haykırdı ülküsünü, kalabalıkları coşturan o gür sesiyle görev başındaydı hep. Yıllar o ülkünün ateşini söndürememiş, delikanlı enerjisini tüketememişti. Atatürk devrimlerinden bile bile verilen tâvizlerin, kalleşçe ihanetlerin yarattığı korkunç geriye gidişin pek çoğumuzun üzerinde bırakmış olduğu ağır etkiyi, hiç duymamışçasına enerjisini, iyimserliğini korudu sona kadar. Dalların yemyeşil gürbüzlüğü içinde, genç bir çınar gibi dimdik ayaktaydı.

Nasıl yıkılıverdi birden? Ne beklenmedik bir devriliş oldu bu! Cumhuriyet Bayramına beş gün kala... Belki de 10 Kasımda kürsü kürsü koşarak haykıracağı imanlı konuşmalarının hazırlığı içinde olduğu bir sırada ne hazin bir göçüştür bu!

1936’larda bir gün halkın şairi olarak çıktı ortaya. Halkın şairi olarak kaldı sonuna kadar. Ne sevdiği halka ihanet etti, ne de hayran olduğu Ata’nın yolundan saptı bir santim. Tuttuğu yol da gerçekten halk yoluydu, uygarlık ve insanlık yoluydu. Bütün bu yanlarıyle saygımıza, sevgimize hak kazanır Behçet Kemal.»

Baki Süha Ediboğlu:

«Doğan Nadi’ye döktüğümüz göz yaşlan daha kurumadan Behçet Kemal’i de kaybettik... Arka arkaya mersiye yazmak - Tanrının gücüne gitmesin - biz dostları, biz dirsek dirseğe, baş başa çalışan arkadaşları için ne acı ne tahammül edilmez bir kader, ölümün zâlim kıskacına o sıcak, o sevgilerle dolu kalbini kaptırmadan bir gün evvel, Stüdyo’dan çıkıp Radyo’daki odama gelmiş:

— Yarınki konuşmamı yaptım, Kemalettin Kamu ile Necdet Rüştü’den söz ettim, evde dinlersin, fena olmadı, demişti. Ayakta duruyordu. Her zamanki gibi canlı, gözleri pırıl pırıl, yüzü hayat dolu idi. Yine her zamanki gibi sert, güçlü elini uzattı:

— Hadi Allahaısmarladık, bir işim var, ben gidiyorum, Pazartesi görüşürüz, dedi.

Halâ elimde elinin sıcaklığı duruyor.

Behçet’in heyecanlarla, sevgilerle, vefalarla dolu bir kalbi vardı. Her işi çabuk tutar, en zor ödevleri keskin ve kıvrak zekâsiyle şaşılacak bir acelecilik içinde tamamlardı. Şâirllği de öyleydi. Ölümü de öyle oldu. Bu dünyadan elini ayağını çekmek üzere gittiği hastanedeki yatağında ancak sekiz saat kaldı.

Atatürk ve devrimler şairi idi. Ölümü ile konferans salonları, onbinlerin doldurduğu meydanlar, radyo mikrofonları, okul kürsüleri derin bir öksüzlük içine gömüldüler.

Yürekten konuşur, yürekten severdi, Çağlar, Büyük Atatürk’ün bize bıraktığı canlı bir hatıraydı. Şairliği, çok yönlü kişiliği üzerinde daha sonra, daha geniş yazmak üzere şimdi susuyorum. Kolay değil O’nu toprağa vermeden birşeyler yazmak... dedim ya, daha sıcaklığı var elimde elinin... »

Adnan Öztrak:

«Behçet Kemal Çağlar, beş yıl önce TRT kurulurken, onun ilk yönetim kurulu üyesi olmuştur. Kısa bir süre sonra da yönetim kurulu başkanlığına seçilmiştir. Bu sıfatları ile TRT’ye hizmetleri büyüktür.

Edebiyat âleminde kendisine verilen (Ulusal Şair) vasfını, bü­ tün bir ömür boyu, adım adım kazanmış bir şairimizdi.

Bahçet Kemal Çağlar milliyetçi idi. Onun şiirlerindeki ulusal gücü, sesi ve ülkücülüğü ilk sezen Atatürk olmuştur.

Behçet Kemal Çağlar hürriyetçi idi. İnsan hak ve hürriyetlerinin savunucusu idi. Milletimizin çağdaş uygarlık düzeyine ulaşması isteği ve hasreti, onu coştururdu. Onun bu özellikleri, bütün şiirlerinde temel yapıyı teşkil etmiştir.

TRT Yönetim Kurulu üyesi ve Başkanı olarak yaptığı hizmetlerde, şahsiyetinin bu nitelikleri her fırsatta belirli olmuştur. İnsanlık ve uygarlık âşığı milli şairimize rahmetler dilerim.»

Cumhuriyet Gazetesi, 27 Ekim 1969
Taha Toros Arşivi, 001515144006

ŞİİRLERİ