CARAVAGGİO'NUN BAŞI

Toplanmışız, Gökyüzü bilmediğim renklerde Yan yana duruyor ay ve güneş Geriye de gidebiliriz, ileriye de. Kalabalığın ortasında durmuş, Bir resim anlatıyorum dinleyenlere; Golyat’ın Başıyla Davut’unu Caravaggio'nun.. Aya ve güneşe bakarak çiziyorum, Kurbanla katilin, birbirine karışmış yüzlerini.. Davut, Golyat’ın başını tutuyor elinde, Golyat’ın bitmemiş sözler var gözlerinde, Davud kana doymuş çocuk elleriyle Ölümün döneceğini seziyor kendine Üzgün bu yüzden.. Diyorum ki bağırarak; “Caravaggio’nun resmi kanlı bir eziyettir kendine..” Bu söz büyüyor, Herkes duyuyor, Yarılıyor kalabalık, Meydan boşalıyor, Kalıyorum kehanetin orta yerinde.. Ayaklarımın ıslandığını duyuyorum birden, Görüyorum durduğumu bir denizin yüzeyinde, Yavaşca yükselirken olduğum yerden Çiziyorum suya, bilmediğim resmî Bir sapanla elimde beliriveren.. Su, bu temasla sarsılıp yarılıyor Resmi gizli bir yara gibi kabulleniyor Büyüyen halkalarla ürüyor çizim Suyun unutkan yüzeyinde... Durulunca su, durulunca ben Görüyorum ince renk katlarının Usulca yüze vurduğunu derinden Son kıpırtılar da yatıştığında Görüyorum çizdiğim resmi birden; Suya bir sapanla resim çizen ben.. ikisi de kader, ikisi de katil ikisi de o,ikisi de ben…

Balkan Naci İslimyeli ( 1947 - 2022 )






ŞİİR PARKI