SERENAD
  
Kimdir bana gülümseyen yeşillik balkonundan 
Demek gecelerden sonra nihayet gün doğuyor. 
Bir gülüşündür gençliğimi döndürdü yolundan; 
Yanan şu alnım elinin gölgesiyle soğuyor. 



Güzelsin ya, ne olursan ol, girdin hikâyeme; 
Çok değil evi barkı terkedip sana uyduğum, 
Ancak sen tâzelikte gül yaraşır pencereme; 
Uykusuz gecelerimde kokusunu duyduğum. 



İğil bak suya, ordadır güzelliğin, gençliğim. 
Sen gel beni dinle, günlerimiz heba olmasın 
Yorgun başımı göğsünde emniyette bileyim; 
Artık taslarımız ayrı çeşmelerden dolmasın.

Cahit Sıtkı Tarancı
 ( 1910 - 1956 )



Otuz Beş Yaş, S. 16