YAĞMUR YAĞIYORDU 
  
Yağmur yağıyordu Paris kaldırımlarına;
Seni düşünüyordum penceremde! 
(Penceremiz olabilirdi!) 
Yağmuru sevmediğin geldi aklıma. 
Bulutlar da hatırlamış olacaklar ki 
Yağmurda üzüldüğünü, 
Sağnak durdu birdenbire; 
Güneş açtı. 
Yüzün güldü mü bilmem, 
İstanbul’daki pencerende.
Cahit Sıtkı Tarancı
 ( 1910 - 1956 )

Varlık,  1 Aralık 1940