GÜZEL GECE 
 
(Die Schöne Nacht) 
 
Zevkle oturduğum kulübeciği
Bir gece bırakıp çıkmıştım yola;
Yürüyüp gittim ormanda sessiz
Karanlıktı çevrem, kimsesiz, tenha.



Rüzgâr doğuşunu haber vermede
Meşeler, çalılar, içinden ayın;
Günlük kokuları serpmede yere
Yeşeren dalları kayınların.



Ne kadar, ne kadar sevinçli içim
Bu güzel gecenin serinliğinde
Ne varsa kişiyi bahtlı eden
Tattım bu orman sessizliğinde.



Kavranılmıyor kolay kolay
Bu sevinç günü, fakat Tanrım
Tek sevdiğimi verirsen bana
Böyle bin gece bağışlarım. 

Johann Wolfgang von Goethe
( 1749 - 1832 )



( Almanya ) 


Çeviri: Selahattin Batu



Goethe, Seçme Şiirler, S. 55