KESTİM KARA SAÇLARIMI 
  
Uzaktı dön, yakındı dön, çevreydi dön,
Yasaktı, yasaydı, töreydi dön.
İçinde, dışında, yanında değilim.
İçim ayıp, dışım geçim, sol yanım sevgi,
Bu nasıl yaşamaydı dön.



Onlarsız olmazdı, taşımam gerekti,
kullanmam gerekti.



Tutsak ve kibirli – ne gülünç –
Gözleri gittikçe iri, gittikçe çekilmez.
İçimde gittikçe bunaltı, gittikçe bunaltı.
Gittim, geldim, kara saçlarımı öylece buldum.



Kestim kara saçlarımı, n’olacak şimdi?
Bir şeycik olmadı – Deneyin lütfen –
Aydınlığım, deliyim, rüzgârlıyım.
Günaydın kaysıyı sallayan yele,
Kurtulan, dirilen kişiye günaydın!



Şimdi şaşıyorum bir toplu iğneyi
Bir yaşantı ile karşılayanlara.
Gittim, geldim, kara saçlarımdan kurtuldum...

Gülten Akın
( 1933 - 2015 )
 



Toplu Şiirler I, S. 53