KIŞ

Güneyden esen yel bile İnceltemiyor buzları Nerede kaldı göçücü kuşlar Diyoruz denize bakarak Kapkara bir çember damlıyor Duman daha da koyulaşıyor üstümüzde Kimse şiirini söylemeye kalkmıyor kışın Eski sevi türküleri utançlar Unutulur oldu dillerde Bir türlü ışımayan çevrene dönük Bütün gün aynaya bakan kızlar Sanki sadece yel çözüyor örgüsünü saçın Buz yapıştırıyor elleri gövdeye Kaskatı ağır giysiler altında Ormana gitmeli bir gün En kara kargayı boğazlamalı Ökseotunun dibinde Bir boğanın örgenini ve boynuzlarını Yakmalı od ağacı yongasıyla Yararsız İkinci ayındayız kışın Tipi yok etti bir avcıyı daha.

Güven Turan
( 1943 - )

Çağdaş Türk Şiiri Antolojisi 2, S. 963-964





ŞİİR PARKI