GEL GÖNÜL İNCİNME BİZDEN
Gel gönül incinme bizden
Kalsın gönül yol kalmasın
Evvel âhır yol kadimdir
Kalsın gönül yol kalmasın



Esenler bize pusudur
Yalan söyleyen âsidir
Bu gerçekler nefesidir
Kalsın gönül yol kalmasın



Bahçede açılan güldür
Hakk’ı söyleyen de dildir
Pes ezelden yol kadimdir
Kalsın gönül yol kalmasın



Başındadır altın tâcı
Budur erenler mir’âcı
Keskindir yolun kılcı
Kalsın gönül yol kalmasın



Hey Allah’ım hey Allah’ım
İyi olmaz benim âhım
Saltanatlı pâdişâhım
Kalsın gönül yol kalmasın



Ey divâne ey divâne
Âşık olan kıyar câna
Hatayî’m der taçlı hana
Kalsın gönül yol kalmasın.
 
Şah İsmail
"Hatâyi"
    
  
(1487 - 1524)




Türk Halk Şiiri Cilt 1, S. 124-125