GAZEL 305
  
Binlerce düşmanım olsa da
helâkime kasdetse
sen dostum olduktan sonra
düşmanlardan korkum yok!



Beni ancak vuslat ümidi diri tutmakta,
yoksa benim için her an
ayrılığından helak olma korkusu var



Rüzgârdan nefes nefes kokunu duymasam
gül gibi zaman zaman
gamdan yakamı yırtarım.



Hayalin varken gözlerime uyku mu girer?
Heyhat! Gönül, ayrılığına sabır mı edebilir?
Hâşâ!



Senin açtığın yara,
başkalarının koyduğu merhemden,
senin vereceğin zehir,
başkalarının panzehirinden yeğdir!



Beni kılıcınla vurup öldürmen,
bence ebedî bir hayattır.
Çünkü sana feda olmak
canıma pek hoş gelir. (*)



Benden dizgin çevirme.
Terki bağına öyle bir sarılmışım ki
kılıçla vursan başımı siper eder,
yine elimi çekmem.



Sen nasılsan, olduğun gibi
seni kim görebilir ki?
Herkes, seni ancak
kendi idrakince anlar.



Hâfız, yoksulluk yüzünü
kapıda toprağa korsa
halkın gözünde cihanın azizi olur.

Hâfız-ı Şirâzî
( 1320 - 1390 )


( İran ) 


 Çeviri : Abdülbâki Gölpınarlı




(*) Sudî, bu beyitteki kaidesizlikleri işaret ve bu  gazelin, divanlarda bulunmadığını kaydederek Hâfız'ın 
olmadığı ihtimalini kuvvetle söyler ve ancak şârihler  şerh ettiği için aldığını ilâve eder. C. 2, S. 168





Hafız Divanı, Şirazî, S. 303-304



Şiiri sesli izlemek için tıklayınız.