KONYA DESTANI
  
Sabahtan vardım Konya'ya,
Baktım cihana uyanık.
Kimi binek, kimi yaya,
Baktım meydana uyanık.



Şehirde herkes ayakta,
Kepenkler kaldırılmakta,
Asker, mektepli sokakta,
Baktım her yana uyanık.



Sabahtan akşama kadar
Didinir, terler, çabalar,
Uyanık bütün babalar,
Oğul, kız, ana uyanık.



Konuşursan bir kelime,
Kavuşursun bin selama,
Lafızda şive var ama,
Fikirde mana uyanık.



Karatay, İnceminâre,
Dolaştım hep birer kere.
Her köşeye, her esere
Bakındım rânâ uyanık.



Alâiddin Tepesi'ne
Çıktım tarihin sesine,
Selçukların türbesine
Baktım, âmenna, uyanık.



Baktım tarihe, zamana,
Baktım Alâiddin Han'a.
Baktım o büyük insana,
Kılıçaslan'a, uyanık.



Görünmez bir debdebede,
Gönüllerden bir türbede,
Yeşil üsküflü kubbede,
Uyur Mevlana, uyanık.



Tecer'im bu nasıl hülya,
Uyanıkken gördüm rüya,
Eski Konya, yeni Konya,
Göründü bana uyanık.

Ahmet Kutsi Tecer
( 1901 - 1967 )
 

Parlamenter Şairler, S. 301