DÖKMECİ İVAN KOZİREV'İN YENİ
EVİNE YERLEŞMESİNİN ÖYKÜSÜ
  
Ben proleterim.
Fazla söz gerekmez.
Yaşadım
anamdan
nasıl doğdumsa.
Şimdi
işçi mesken kooperatifi
bir ev veriyor bana.
Vay anam şu genişliğe bak!
Vay anam şu yüksekliğe!
Havadar
aydınlık
sıcak.
Her şey
yerli yerinde.
Fakat en çok
şu ay ışığından daha beyaz
adanmış topraklardan
daha rahat
olan
- ne söylemeli -
şu banyo
odası sarıyor beni.
Musluğun birinde
su buz gibi.
Öteki musluğa
değemezsin elini. 
Soğukla
saçını ıslat.
Sıcakla
yıka terini.
Musluğun birinde
"Soğuk"
yazar,
öteki muslukta
"Sıcak"
Yorgun argın
gelirsin eve
canın şöyle bir
dinlenmek ister.
Ne çorba zevk verir
ne çaydanlığın tıkırtısı.
Girersin banyoya
açarsın musluğu
başlar sıcak su
şanldamaya.
Sanki sosyalizme
konuk gelmişsindir.
Öyle - ki
sevinçten
soluğun
kesilir.
Pantolon
askıya
gömlek
çiviye
Kaptın mı
sabunu
cump
suya!
Oturur
yıkanırsın
uzun uzun.
Canın ne kadar
isterse o kadar.
Sanki yazdır
Volgadasın
yalnız balıklar
ve gemiler eksik. 
Görmüş geçirmiş
yıllanmış kirlerin
ağaç kabukları gibi
başlar çıkmaya
sürdükçe keseyi.
Bir güzel yumuşayıp
pelteleştin mi
uzat elini
çevir kolu
püskürür duştan
soğuk su.
Düzler saçlarını
çarpar kulaklarına
kürek kemiklerinden
oluk gibi akar.
Dipdiri olursun.
Sonra
tüylü bir
hayvana benzeyen
havluyla kurularsın
vücudunu.
Söylemesi ayıp -
mantarlaşır döşeme
topuklarının altında.
Sonra duvar aynasına
şöyle bir bakıp
temiz bir gömlek
giyerken sırtıma
aklımdan şu geçer:
İyi işliyor ha
şu bizim sovyetler. -

1928

Vladimir Mayakovski 
( 1893 - 1930 )



( Rusya ) 


 Çeviri : Ataol Behramoğlu 




Dünya Yazınından Seçilmiş Çeviri
Şiirler, Memet Fuat, S. 80-82