GAZEL (*)
  
Dilşikarım! Sen esir ettin dil-i nâşâdımı,
Şîvekârım! Levha-i hüsnün gönül sayyadı mı?



Düştüğüm günden beri gafletle hüsnün damına,
Eyledin eflâke i’lâ âhımı, feryadımı!



Hançer-i hicrinle cânâ sinemi çâk eyledin!
Âşık incitmek acep cananların mutadı mı?



Gözlerin mirât-ı İskender gibi yaktı beni
Tığ-ı cevrin etti viran hane-i abadımı.



Hak seni Tevfik'e mazhar eylesin ey bîvefa!
Eyledi aşkın perişan fikr-i istidadımı!

Neyzen Tevfik Kolaylı
( 1879 - 1953 )





nâşâd: mahzun, üzgün

sayyad: avcı

çâk: yarık, çatlak

mirât: ayna






(*) Bu gazel, şairin ilk yayımlanan şiiri olup Muktebes mecmuasının 30 Nisan 1314 tarihli on sekizinci sayısında, “Urla Mekteb-i rüşdiyesi muallim-i evveli Hasan Efendi'nin mahdumu Tevfik" imzasıyla çıkmıştır. Gazelin altında, mecmuanın teşvik edici bazı satırları vardır. [İhsan Ada]





Azâb-ı Mukaddes, S. XXXVI