YARADANA MEKTUPLAR

Birinci Mektup

1.

Yıldızların, çivilediğin yerdeler, 
Bulutların, eksik olmasınlar, 
Hep ayni minval üzere, senden gelip sana giderler. 


2.

Güneşin böler günlerimizi 
Bir portakal gibi ortasından ikiye 
Yarısını kulların yer, yarısını geceler. 


3.

Denizlerin senin elinle doldurduğun kasede
çalkalanmaktadırlar, 
Ne bir damla artmış,
ne bir damla eksilmişlerdir. 


4.

Dağların bizim ayağımıza çok bol geldi; 
Onları bir defa bile giyen olmadı. 
Daha dün elinden çıkmış gibi hepsi yepyeni 
Şimdilik eskiyen bir şey varsa ömrümüzdür! 


5.

Sorup duruyoruz: 
Niçin nüfus kütüklerinde her gün yeni bir isim, 
Kitaplarda yeni bir kahraman?


6.

Biz ölen ağaçları yontup 
Gemilerimize direk yaparız 
Bizim canlarımızı alan acep onlarla ne yapar? 


7.

Saksılarda hep aynı karanfiller açıyor Tanrım. 
Niçin, biz bir defa doğuyoruz?


8

Toprağında hep aynı lezzet,
Hep o kahrolası, o çıldırtıcı, o obur bereket;
Yedi kat yerin dibinde hep aynı muamma,
aynı kasvet, aynı hüzün.
Ve hep aynı meyve, aynı dilimler,
aynı hediye gündüzün
Başımızın üstünde aynı bulutlar.
Ve hep o külâh gibi
kulaklarımıza kadar geçirilen gökyüzün.
Toprakta aynı başak, aynı buğday, aynı taneler
Bize her gün yeni bir beşik, yeni bir ömür
Sana göz bebeklerimi gönderiyorum,
Âdem Babamıza götür
Zahmet olmazsa,
onları kafatasındaki boşluğa taksın;
Şöyle evire çevire bir baksın
Ve söylesin sana intibalarını.
Bunlar aynı gözbebekleri değil Tanrım!
Toprakta aynı başak, aynı buğday, aynı taneler
Fakat bu gözbebekleri neler gördü,
neler gördü, neler!...


9.

Hüvelbaki diyerek el pençe divan duruyor,
Lâhid lâhid, servi servi, nöbet bekliyoruz.
Sık dokuyup, ince eliyoruz.
Şaka bertaraf
Ömürlerimizi birbirine ekleyip sana doğru geliyoruz.

Bedri Rahmi Eyüboğlu
 ( 1911  - 1975 )




Dol Karabakır Dol, S. 13-14