MİLLET ŞARKISI

 
Çiğnendi, yeter, varlığımız cehl ile kahre; Doğrandı mübarek vatanın bağrı sebepsiz. Birlikte bugün bulmalıyız derdine çare. Can kardeşi, kan kardeşi, şan kardeşiyiz biz. Millet yoludur, hak yoludur tuttuğumuz yol; Ey hak, yaşa, ey sevgili millet, yaşa.. Var ol! Gel kardeşim, annen sana muhtâc, ona koşmak.. Koşmak ona, kurtarmak o bî-bahtı vazîfen. Karşında göğüs bağr açık ölgün, yatıyor bak; Onsuz yaşamaktansa beraber ölüş ehven! Her an o güzel sineyi hançerliyor eller; İmdâdına koşmazsak eğer mahvı mukarrer. Zulmün topu var, güllesi var, kal’ası varsa, Hakkın da bükülmez kolu, dönmez yüzü vardır; Göz yumma güneşten, ne kadar nûru kararsa Sönmez ebedî, her gecenin gündüzü vardır. Millet yoludur, hak yoludur tuttuğumuz yol! Ey hak, yaşa, ey sevgili millet, yaşa.. Var ol! Vaktiyle baban kimseye minnet mi ederdi? Yok, kalmadı, hâşâ sana zillet pederinden Dünyâda şereftir yaşatan milleti, ferdi; Silkin, şu mezellet tozu uçsun üzerinden. İnsanlığı pâ-mâl eden alçaklığı yık, ez; Billâh yaşamak yerde sürüklenmeye değmez. Haksızlığın envâını gördük.. Bu mu kaanun? En gamlı sefâletlere düştük.. Bu mu devlet? Devletse de, kanunsa da, artık yeter olsun; Artık yeter olsun bu denî zulm-ü cehâlet.. Millet yoludur, hak yoludur tuttuğumuz yol, Ey hak, yaşa, ey sevgili millet, yaşa.. Var ol!

 
Tevfik Fikret
( 1867 - 1915 )

- Kayalar, 25 haziran 1324 -

Tevfik Fikret - S.87-88, Yaşar Nabi Nayır, Varlık Yayınları, 1995

Mukarrer : kararlaştırılmış, hakkında karar verilmiş Zillet : alçaklık Mezellet : horluk, hakirlik Pâ-mâl : ayak altında kalmış, çiğnenmiş


ŞİİR PARKI