TUTSAK TINI
  
ben yitik bir türküydüm
fırtınalarda
yoksul
köy evlerine konuk
mostar köprüsündeki
yanık sevdalar
işitince
ezgisiyle
lokman olayım isterdim



boşnak ayazı
balkan ayazına benzemez
daha sert, daha yakıcıdır
ürpertici
böyle bir ayazda
öpmüştü o yâr
yarıldım
yaralı bir ezgi oldum



umarsız bir salgın
yıkmıştı ya
bir taş oldum
mostar köprüsüne
yitikliğe razı
sevdaya yargılı
fırtınalı gecelerde yoksul
köy evlerine konuk



bir ezginin tutsak eden
tınısı var sesinde
acısı zamandan çıkan
ulaşılmaz suskunluk



ben yitik bir türküydüm
yiterken yenilendim yine.

Tuğrul Asi Balkar
( 1960 -        )




Biriken, Toplu Şiirler, S. 172-173