DÜNYA BU


Yüzüne çok gülerler; yüzde yüzü yalandır; Menfaat kaygusudur hepsi filan falandır. Alemin göz diktiği cebinde son kalandır. Cebin delikse eğer vermezler bir yudum su, Aldırma adam sen de... Hepsi geçer, dünya bu! Herkes ısınır sana mangalın dolu korken; Hısım akraba çoktur kazanın kaynıyorken, Dostların yüzü güler maymunun oynuyorken. Hakiki dost ararsan ne o, ne bu, ne de şu. Aldırma adam sen de... Hepsi geçer, dünya bu! Düşenin dostu olmaz: Bir yol düş de görürsün, O zaman sen dostları ancak düşte görürsün. Tatlı hülyanın sonu budur işte, görürsün: Hiç birinin aslı yok, her şey fani... Bakî hû. Aldırma adam sen de... Hepsi geçer dünya bu! Gölü deniz zannettik, ince bir suyu Tuna, Kardeş, arkadaş diye çok kandık şuna buna; Meğer güzel yılları harcamışız boşuna. Yazık ki, giden gençlik gelmez geriye tuuu. Aldırma adam sen de... Hepsi geçer dünya bu! Bak bugün her tarafta esen rüzgâr sam oldu, Her yer tutuştu yandı; neşeler hep gam oldu, Medenî Avrupalı değişti, yamyam oldu, Deme: “Bu ne sakat iş? Ne çılgınlık bu yahu?” Aldırma adam sen de... Hepsi geçer dünya bu!

Halide Nusret Zorlutuna ( 1901 - 1984 )






ŞİİR PARKI